Dywan glonów o powierzchni 377 km kwadratowych dryfuje po Bałtyku i obecnie rozciąga się od Finlandii, wzdłuż południowego wybrzeża Szwecji aż po Bornholm.

Przyczyną zakwitu algi jest wysokie temperatury, słaby wiatr oraz brak falowania, które normalnie powinno rozbić glony. Rozkwit glonów stanowi poważne zagrożenie dla środowiska wodnego oraz turystyki nadmorskiej, ponieważ ograniczają one ilość tlenu w wodzie i prowadzą do obumierania ryb i zwierząt. Dla turystki miejscowości nadmorskich oznaczać to może spadek zysków w sezonie letnim z tytułu turystyki, ponieważ algi niebiesko- zielone, wytwarzając siarkowodór, są szkodliwe dla ludzi ze względu na zawartość cyjanobakterii znanych bardziej jako sinice. Powodować mogą zmiany skórne, reakcje alergiczne, a picie zanieczyszczonej nimi wody może wywołać biegunkę.

W czasie roku w Bałtyku występują dwa zakwity: wiosenny i letni. Wiosenny występuje przeważnie w marcu- maju, zaś letni lipcu- wrześniu. O ile zakwit wiosenny jest przeważnie niegroźny, gdyż składa się z niegroźnych glonów np. okrzemki czy bruzdnicy, tak podczas lata składa się głównie z cyjanobakterii.

Od wielu lat odnotowuje się wzrost liczby i siły zakwitów co wiąże się z coraz to większą ilością zanieczyszczeń rolnych, które wraz z rzekami dostają się do morza.