Najczęściej przyjmuje formę wieży. Congestus jest najbardziej rozbudowanym pionowo gatunkiem cumulusa. W przypadku dalszego rozwoju przechodzi w kolejne stadium Cumulonimbusa calvus. Z chmury tej może powstać opad Vigra (nie sięgający gruntu).
Cumulonimbus calvus
w stadium rozpadu. Brak wilgoci w powietrzu hamuje skutecznie dalszy rozwój chmury. W suchym powietrzu słabną prądy konwekcyjne, wyrównuje się temperatura i chmura zaczyna się rozmywać
Cumulonimbus calvus
Rozbudowana chmura jest dowodem na występowanie głębokiej konwekcji, od capillatusa różni się tym że ma wyraźne górne brzegi i nie ma zjawiska tzw kowadła incus lub welonu zbudowanego z chmury cirrus spissatus. Jeśli w powietrzu jest odpowiednio dużo wilgoci i nie ma przeciwwskazań chmura rozwinie się do do kolejnego stadium Cb cap.
Cirrus intortus
Smugi kondensacyjne
Cumulonimbus capillatus
Podświetlona przez zachodzące słońce wygląda niezwykle groźnie. W komórkach burzowych znajduje się zwykle od 4-6 Cb cap, kiedy jedne są w stanie rozpadu inne wchodzą w stan dojrzałości. Pojedyncza Cb wszystkie stadia swojego rozwoju przechodzi średnio przez ok. 1.5 godziny.
Mgła w górach
Cumulus congestus
Praecipitatio (łac. opad) i virga na tle Sc, Cu, Cb
Fujita (Tetsuya Theodore) "Ted" ur. 23 października 1920 w Japonii, zm. 19 listopada 1998 amerykański meteorolog japońskiego pochodzenia zajmujący się dynamiką sztormów, tornad, i huraganów.
Z jego nazwiskiem związana jest skala Fujity intensywności tornad. Odkrył zjawisko prądów spadających (ang. downburst) związanych z intruzją (wdarciem się) suchego powietrza i odróżnił je od procesów związanych z tornadami. Opracował koncept wielu wirów obracających się wokół chmury macierzystej i sposobu ich intensyfikacji.
s.jpg)
s.jpg)
